Polise veririm!

ünlü güftekâr ve tamburî osman nihat beyefendi çapkınlığı ile pek
meşhurmuş. ankara’da bulunduğu sıralarda güzel bir günde kızılay’a doğru yürümekte iken…;
hemen önü sıra da çok güzel endâmlı, alımlı, çalımlı bir kadın yürüyormuş.
osman nihat bey kadına biraz yaklaşarak başlamış dil dökmeye:
– aman ya rabbi! ne güzel endamınız var..!
– şu belin inceliğine bakın..!
– ya saçların omuzlara dökülüşü. !
kadın omzunun üzerinden arkasına şöyle bir bakıp,
kafasını çevirmiş ve sinirli sinirli yoluna devam etmiş.
fakat osman nihat bey kadının peşini bırakmamış ve dil dökmeye devam etmiş:
– bacaklarınızın güzelliği, keklik gibi sekişiniz ne de hoş…
– sizinle birlikte olmak her halde hayata bedeldir…
ve daha neler ne dil dökmeler ? ..
tam bu sırada kızılay meydanı’ na yaklaşmışlar.
dört yol ağzına ve polisin olduğu yere geldiklerinde….
kadın bütün sinirli haliyle osman nihat bey’e dönerek:
şimdi polise veririm…! deyince:
osman nihat, masumane bir tavır takınıp, ses tonunu yumuşatarak,
– aman hanımefendi, ben bir saattir yalvarıyorum. niye polise?

Sevebilirsin...